ก่อนอื่น ต้องขออภัยฮับ ที่หายไปเนิ่นนานมาก
...ช่วงนี้มีเรื่องเกิดขึ้นเยอะแยะจริงๆ
งานปริญญาโทที่ข้าน้อยเพียรทำมาครึ่งปีโดนสั่งเปลี่ยนหัวข้อแหล่ะฮับ
เหมือนกลับมานับหนึ่งใหม่เลย
ร่างกายที่ฝืนมานาน
(หลายคนถาม ฝืนทำม้ายย?
ขอตอบว่า ข้าน้อยเกลียดแลบฮับ
แล้วเป็นคนแบบที่ยิ่งเกลียดยิ่งชน จะได้ผ่านปัญหาไปเร็วๆ)
...เพียงแต่ผลไม่สวยเท่าไหร่ รอบนี้ข้าน้อยชนแล้วพังเองฮับ...
สุขภาพที่เริ่มง่อนแง่นเมื่อสองเดือนก่อนตอนนี้ก็ถล่มทลายเรียบร้อยแล้วเช่นกัน
ไมเกรนกำเริบน่ะฮับผม
สองอาทิตย์นี้ข้าน้อยปวดศีรษะจนนับวันไปแลบได้
...ที่ว่ากันว่า พอจิตใจไม่เข้มแข็งร่างกายมันก็ทรุดโทรมน่าจะจริง...
ในที่สุด ตอนนี้เรื่องจบลงที่ข้าน้อยขอเนปลี่ยอาจารย์ที่ปรึกษาฮับ
และเรื่องกำลังจะเริ่มต่อไปว่า ข้าน้อยจะลาออกเลยแล้วยอมใช้ทุน พสวท ร่วมล้าน
หรือจะเปลี่ยนไปฮึดอีกครั้งกับอาจารย์ท่านใหม่ที่... อืมม ยังไงข้าน้อยก้เกลียดการทำแลบน่ะอับ ="=
หรือจะลาเรียนไปสักครึ่งปีดูอาการป่วย
การตัดสินใจจากนี้ไปคงต้องพิจารณาให้ถี่ถ้ว
ยังไงหนทางยังมีข้าน้อยคงต้องดิ้นรนกันไป
นั่นคือข่าวที่อยากบอกฮับ
ช่วงนี้ข้าน้อยต้องพยายามทำตัวสบายๆให้มากที่สุด ป้องกันความเครียดกำเริบ
สมองข้าน้อยยิ่งน้อยๆอยู่ แต่ไม่รู้ทำไมเก็บสะสมความเครียดอะไรไว้ขนาดนั้น อิอิ
วันนี้เองคุณแม่ของข้าน้อยแนะนำวีดีโอใน U-tube ตัวนึง
เก่าแล้วแหล่ะฮับ เพียงแต่ข้าน้อยไม่ได้ดูอะไรแบบนี้มานานกว่ามาก
พอมาดูก็เลยได้นั่งซาบซึ้งในหลายๆแง่มุม
...กลายเป็นของฝากที่อยากนำมาเล่าสู่กันฟังฮับ...
http://www.youtube.com/watch?v=SpMDoqQdZ50
...ด้วยความโง่คอมอย่างไร้ขีดจำกัด ข้าน้อยให้เป็นลิงค์ไว้ไปกดเล่นกันเองละกันฮับ
ถ้าจะด้วยความที่โชคช่วย พระเจ้าเห็นใจ หรือมีผีชี้แนะ จนมันขึ้นมาแสดงเป็นตัวเป็นตนได้ก็ดีไปฮับ
ในคลิปนี้ น่าจะเป็นรายการเชิญผู้ชมทางบ้านที่มีความสามารถจากทางบ้านมาแสดง
(คล้ายๆตีสิบบ้านเรารึเปล่านะ? อันนี้ไม่ทราบรายละเอียดได้ฮับ
มีผู้ร่วมเข้าแข่งขันท่านนึง ชื่อ Susan Boyle อายุอานามก็ 47 ขวบแล้ว
ถึงกับทำให้กรรมการและคนดูหลายคนแสดงสีหน้าไม่เชื่อมั่นกันเลยทีเดียว
เพียงแต่เพลงที่เธอขับร้อง ...ข้าน้อยอยากให้ทุกคนฟังจัง...
ในคลิปเอง เธอก็แสดงไปวันที่ 11 เมษา ปี 52 นี้ หรือราวๆหนึ่งเดือนที่แล้ว
มันอาจจะเก่าไปบ้าง มีคนนำมาลงไว้ก่อนแล้ว หรืออะไรก็ตาม
ข้าน้อยชิงขออภัยไว้ก่อนละกันนะฮับ ถ้ามันจะไปซ้ำกับใครๆที่เห็นเข้าแล้วเอามาลงบลอคไปแล้ว
พอดีว่าเดือนที่ผ่านๆมาก็ไม่ได้แวะมาเยี่ยมเยียนแถวนี้เหมือนกันฮับ ^^
เพลงที่เธอขับร้องนั้น ชื่อ "I dreamed a dream"ฮับ
ข้าน้อยก็ เอาเนื้อร้องมาแปะไว้ให้ แล้วแปลเองสดๆตามความสามารถเท่าที่มีละกันฮับ
...ขอให้สุขสันต์กับความหม่นหมอง และอิ่มเอมกับความเศร้าโศกฮับ...
"I dreamed a dream"
ชั้นเพ้อเพียงภาพฝัน
I dreamed a dream in time gone by
ชั้นเคยฝันใฝ่ในห้วงกาลก่อน
When hope was high and life worth living
ในตอนที่หวังสูงส่งและชีวิตยังทรงคุณค่า
I dreamed that love would never die
ชั้นเคยฝันว่ารักนั้นไร้วันมรณา
I dreamed that God would be forgiving
ฝันว่าพระองค์จะทรงอภัยผองเรา
Then I was young and unafraid
ชั้นนั้นยังเยาว์ขาดเขลาไม่หวาดกลัว
When dreams were made and used and wasted
ฝันนั้นถูกสร้างเป็นร่างตัว แลถูกใช้อย่างไร้ค่า
There was no ransom to be paid
ด้วยว่าไม่มีราคาอันใดให้ไถ่ถอน
(ransom จริงๆแปลว่า ค่าไถ่ตัวประกันนะฮับ)
No song unsung, no wine untasted
ไร้บทเพลงที่ไม่ถูกขับขาน ไร้ไวน์หวานที่ไม่ถูกชิมเชย
But the tigers come at night
แต่แล้ว พยัคฆาได้ย่างก้าวมาในราตรีนั้น
With their voices soft as thunder
กู่เสียงอ่อนเบาดั่งเสาอัสนีที่ฟันฟาด
As they tear you hopes apart
ครานั้น พวกมันได้ฉีกทึ้งความหวังจนวิ่นขาด
As they turn your dream to shame
ครานั้น พวกมันแปรฝันสู่ความขยาดน่าอับอาย
And still I dream he'll come to me
กระนั้น ชั้นยังคงฝันเฝ้าว่าเขาจะมา
And we'll live our lives together
เพื่อใช้วันเวลาแห่งชีวิตร่วมกัน
But there are dreams which cannot be
แต่บางฝันก็เป็นเพียงภาพเพ้อไม่เจอะเจอความสัจ
And there are stroms we cannot weather
เหมือนการโหมพัดแห่งวัตภัยที่ไม่อาจคาดรู้
(เข้าใจว่าย่อจาก weather forecast - การพยากรณ์อากาศน่ะฮับ)
I had a dream my life would be
ย้อนดูชีวันแห่งฝันภาพที่วาดไว้
So different from this hell I'm living
ช่างต่างกับอเวจีที่ชั้นกำลังดำรงอยู่
So different now from what it seems
ยามนี้แตกต่างนักจากสิ่งที่เคยเห็นเหมือนเป็นมา
Now life has killed the dream I dreamed....
โอ้ ชีวิตข้าได้คร่าฝันของตัวชั้นเอง....
ขอขอบคุณผู้อ่านทุกท่าน และขอบคุณทุกๆคอมเมนท์ฮับ