2007/Sep/06

อสูรร้ายแฝงกายอยู่ในเงาอันมืดมิด...
แต่ชะตาลิขิต ขีดนำให้หญิงงามเดินล้ำเข้ามาให้ความมืดนี้...
เป็นผู้ที่โน้มนำเอาแสงสว่างมาให้...
ฉายส่องขับไล่อนธการที่อยู่เหนือกาลเวลา...
จุดประกายปรายแสงแห่งทิวา มาสู่ราตรีที่แสนเยียบเย็น

เป็นเธอ... ผู้มั่นคงเสมอในการเป็นผู้ให้...
ไม่เคยเลย จะรังเกียจเดียดฉันท์ปีศาจร้าย...
มองผ่านภายนอกอันน่าชัง...
เงี่ยหูฟังความจริงซึ่งลึกลงไป...
มองเห็นซึ่งสีสันในใจ ว่าไม่ได้แปดเปื้อนด้วยสีดำ...
ได้ยินถ้อยคำสำเนียง ว่าไร้ซึ่งเสียงที่หลอกลวง...
...ปลดปล่อยบ่วงที่ผูกพ่วงอสุราให้ออกมาสู่แสงสว่าง...

"โอ้ อนงค์นาง ผู้มีใจอันใสเย็น...
ผู้เป็นดั่งธาราที่พึ่งพาของผองประชา
ผู้เป็นดั่งมาลาที่หอมหวลชวนปรารถนา
ตัวข้าฯขอขอบคุณเจ้าจากใจจริง...
เจ้า ผู้สำคัญยิ่ง ของตัวข้าฯ...
หากแต่ อย่าเสียเวลาโดยเปลืองเปล่ากับเรื่องราวที่เปลี่ยนแปรมิได้...
ในเมื่อกลีบดอกไม้ หล่นร่วงโรยรา...
...เกินกว่าเวลาจะเดินย้อนกลับตัวไปเสียแล้ว...
แม้เธอจะแน่วแน่คิดแก้ไข...
ความตั้งใจนั้นก็ไม่อาจสัมฤทธิ์ผลไปตามความประสงค์

...ขอจงฟังคำสุดท้าย ที่ปีศาจร้ายจะเอื้อนเอ่ย...
...ขออย่าให้ความคุ้นเคย ทำร้ายเราทั้งสอง
ครรลองที่เธอควรเลือกหาใช่ความเยือกเย็นในเงานี้
แต่สถานที่ซึ่งเธอควรคู่ อยู่ในอุทยานสวรรค์
ที่ซึ่งบุปผาพากันชูช่อสะพรั่ง...
ที่ซึ่งเหล่าผีเสื้อสังสรรค์สรวลเสไปในทะเลน้ำหวาน...
ที่ซึ่งหมู่นกขับขานเสียงดนตรีอันรื่นรมย์...

แม้ตัวข้าฯอาจต้องขมขื่นฝืนทุกข์ฝืนทน...
แต่ตัวข้าฯจะผ่านพ้นความเจ็บปวดนั้นได้...
ให้อสุรกายผู้ร้ายกาจ ได้บังอาจทำความดีสักครั้งครา...
จะมองเพียงเธอเดินไปข้างหน้า...
โดยมีตัวข้าฯ เฝ้าเกื้อกูลจากที่ห่างไกลภายในความมืดมิดอยู่นิตย์เนือง...
ให้เรื่องนี้มีบทอวสานเป็นการจากลา...
ให้ตัวข้าฯค่อยแบมือออกช้าๆ...
ให้น้ำตาไหลรินลงอีกครั้ง..."

----------------------------------------
----------------------------------------

ไม่ได้แต่งเรื่องยาวๆมาซะนานฮับผม
สงสัยข้าน้อยจะหนีไม่พ้นความโศกเศร้านะฮับ ... ช่างมันดีกว่า ความเศร้าก็ทำให้คนเรารื่นรมย์ได้ฮับ หึหึ

ขอบคุณผู้อ่านทุกท่าน และทุกๆคอมเมนท์ฮับผม
ชื่อ: 
เว็บไซต์: 
คอมเมนต์:




smilebig smileopen-mounthed smileconfused smilesad smileangry smiletonguequestionembarrassedsurprised smilewinkdouble winkcry
มาเยี้ยม นะจร๊า
#1  by  『†』[SeirayzDs]『†』 At 2007-09-07 03:33, 
มาเยี้ยม นะจร๊า
#2  by  『†』[SeirayzDs]『†』 At 2007-09-07 03:33, 
อา....อ่านแล้วนึกภาพตามซึ่งในความรักของอสูรเลยฮะ...

มาเยี่ยมฮับ...ท่านพี่^^
#3  by  kurei (203.172.128.38) At 2007-09-07 15:15, 
เหะๆ
บรรยากาศที่บล็อคเนี่ย วังเวง หลอนๆ ดีคร่า แฮ่ๆๆๆๆ
#4  by  say Oops! At 2007-09-07 15:28, 
เศร้าอ่ะ

ท่าทางจะดื่มด่ำกับความเศร้า
#5  by  นางสาวความสุข At 2007-09-08 01:48, 
มาอ่านเรื่องเศร้าตอนดึก
ฮือออ ไม่น่าอ่านตอนนี้เลยเรา
...
เข้าไปดูเอนทรีก่อน มาช้าไปหน่อย
สำหรับความรู้สึกดีๆ และขอบคุณที่
อยู่กันมาจนครบปีแล้วตรงนี้
..
#6  by  moodee At 2007-09-08 04:46, 
ซึ้งจังค่ะ...ฮือๆ
#7  by  นุ่น (61.19.65.193) At 2007-09-24 19:23, 
เนี่ยเเหละบูชาความรัก อะไรขำของเขาเป็นเรื่องเครียดอีกฝ่าย อีกฝ่ายเครียดกลับขำ
คนน----เรานี้คิดให้ดีก็น่าขำ-*- อยากจำกลับลืม-------- อยาก-* กลับจำ
#8  by  ไฟ สู้ ด่าหี At 2007-10-01 18:57, 
big smile open-mounthed smile confused smile sad smile angry smile tongue question embarrassed surprised smile wink double wink cry
#9  by   (117.47.78.83) At 2008-01-16 15:09, 
ชอบเรื่องนี้มาก
#10  by   (125.24.200.216) At 2008-01-29 19:08, 
น้อยคนนักที่ชอบอยู่กับความเศร้า แต่มันกลับทำให้เค้ามีความสุขในแบบที่คนอื่นไม่มี
เพลงของบล็อคนี้เคยได้ยินจากการ์ตูนเรื่องนึง เป็นเรื่องที่หดหู่น่าดูเลย นางเอกน่าสงสารมาก เก็บกักความแค้นมาตั้งแต่ยังเด็ก เกียจแม้กระทั่งเสียงหัวเราะจนทำให้ทำลายทุกสิ่งทุกอย่างได้ อย่างไม่ใยดีwink
#11  by  zzbbzz (124.157.189.16) At 2008-08-01 23:46, 

<< Home