---<< DDP :: Dark Demon Priest >>---

ตอบคอมเมนท์ที่แล้วละกันฮับ
จริงๆแล้ว... มันก็ชัดเจนเสียจนไม่ต้องอธิบายเพิ่มเติมแล้วนี่ฮับ หึหึ
ตอบ คุณเซย์เรย์... ฮับผม ไว้ว่างๆข้าน้อยจะแวะไปเยี่ยมบ้างนะฮับ (แต่อาจจะไม่ได้ตอบคอมเมนท์นะฮับ แหะๆ)

ตอบ คุณkurei... ซึ้งมากๆ ระวังจะได้รับผลกระทบทางอารมณ์ของข้าน้อยไปด้วยนะฮับ หึหึ ... ความเป็นจริง คงไม่ได้สวยงามอย่างสิ่งที่เขียนหรอกฮับ

ตอบ คุณsay Oops!... สงสัยคงเป็นเพราะเพลงด้วยล่ะฮับ มันหลอนๆวังเวง แต่ก็มีความหมายที่ดีนะฮับ เอิ๊กๆๆๆ ขอบคุณที่แวะมาเยี่ยมเยียนฮับผม

ตอบ คุณอ้อม... มีแนวโน้มจะดิ่มด่ำจนเสพติดแล้วด้วยสิฮับ หึหึ...

ตอบ คุณหมูดี... เหอะๆๆ งั้นจริงๆ เอนทรีนี้ก็ไม่อ่านอีกนะฮับเนี่ย ...ไว้จะกลับมาเขียนเรื่องราวดีๆอีกละกันฮับ
ถ้าปีนี้ มีแต่แรงบันดาลใจในเรื่องดีๆ ก็...คงขาดสีสันไปเยอะ เอาว่าแรกๆ ขออนุญาตเศร้าไปสักพักละกันฮับ

มีความเศร้าเป็นอาวุธ

พรุ่งนี้พระอาทิตย์ยังขึ้นอยู่นะ ยังไงคนเราก็ต้องก้าวต่อไป

ภาษาสวยดีอ่า อารมณ์ลอยพลอยตามไปเลยเนี่ย

อ่านตั้งแต่บรรทัดแรกจนจนบรรทัดสุดท้าย รู้มั้ยเราเหมือนกำลังอ่านเรื่องราวของตัวเอง เรามองเห็นสีหน้า และความรู้สึกลึกในใจคนที่อยู่ในภาวะแบบนั้นจริงๆ เรารู้สึกดีเลยว่ามันทรมานขนาดไหน
แต่สุดท้ายแล้วเราก็ยังคงหวังนะ หวังว่าวันนึงอะไรๆมันจะดีขึ้น และก็คิดว่ามันคงเป็นแบบนั้น แต่ที่แน่ๆเลยก็คือ มันไม่ใช่ตอนนี้

อ่านแล้วชวนหดหู่ตามจริงๆครับ เฮ้อ ผมเองก็เห็นใจนะ แต่อย่าให้มันเรื้อรังเกินไปก็ดี นี่กี่ปีแล้วเนี่ยหือม์ ทำไมฤดูฟ้าครึ้มของคุณมันยาวนานนักล่ะครับ

สรรคำได้สวยมาก กลับมาอีกครั้งฝีมือยังไม่ตก แถมถ่ายทอดความรู้สึกออกมาได้ตรงๆแล้วชวนให้รู้สึกตามนี่ ยอดจริงๆนะ

ขอให้ฟ้าครึ้มสลายไปในเร็วันนะครับ

บทนี้ท่านพี่ดูหดหูจริงๆขอรับ....
ไม่ว่ายังไงก็ขอให้อดทนต่อไปละกันนะขอรับ...
ทุกๆสิ่งทุกๆอย่างมักมีสองด้านเสมอๆ...
อีกไม่นาก็จะดีขึ้นเองขอรับแม้อาจจะต้องใช้เวลาสักพัก....ก็ตามที

เข้าใจความรู้สึกครับ...

ข้าน้อยเองมีเนื้อเพลง พร้อมคำร้องเอาไว้ >,,< จะส่งให้นะท่าน หึหึ

ทุกอย่างจะดีขึ้นจริงๆหรอเนี่ย Ohhh...

โอ้วอ่านแร้วเศร้าเรยคร้า

วันนี้เศร้าวันข้างหน้าอาจจะสดใสก้อได้

เนอะ
ปล.อยากจะถามเจ้าของบอคหลายทีแร้วคร้านี่มานเป็นเพลงอารายหรอคร้า
ฟังแร้วสยิวๆชวนขนลุกดีแหะๆๆ

ราตรีนี้ช่างยาวไกล

หายไปนานนะคะ
ยังเศร้าอยุ่รึ
เรื่องราวเวียนผ่านใหม่ๆ ทุกวัน
เลือกเก็บสุข ผ่อนเศร้า ค่อยๆ ให้สมดุลนะคะ