เส้นทางมากมายถักทอร่ายร้อยผู้คนเข้าหากัน... เป็นถนนที่ระยะทางไกลบ้าง ใกล้บ้าง ... บางครั้งก็เห็นสะพาน และบ่อยครั้งก็เห็นกำแพง...
บนเส้นทางที่เรายืนอยู่ด้วยกัน บอกได้ยากว่าไกลหรือใกล้... สิ่งที่กำหนดระยะทางนั้นไว้คงเป็นใจของคนทั้งสอง
เมื่อเห็นว่าไกลเกินไป ก็อยากจะเดินเข้าหา... แต่เมื่อใกล้เกินไป ก็อยากจะเดินออกห่าง ซึ่งไม่ว่าทางไหนก็เหนื่อยทั้งนั้นแหล่ะ... แต่ที่ยากกว่าคือการเลือกจะไม่ให้เปลี่ยนแปลง... ต้องคอยเดินหนียามที่ถูกเดินเข้าหา และต้องคอยเดินเข้าหาในขณะที่ถูกเดินออกห่าง
แถมยังต้องครุ่นคิดกับการที่ว่าระยะทางมันตรงกับใจทั้งสองแล้วรึยัง... แล้วเมื่อไหร่ถึงควรทอดสะพาน แล้วเมื่อไหร่ถึงควรสร้างกำแพง...
การบริหารคงยากกว่าที่คิดฝัน... แต่จะหลบจะเลี่ยงก็คงไม่ได้... บริหารกันต่อไปให้ดีๆก็แล้วกัน...
----------------------------------------
ตอนแรกๆ ข้าน้อยเลยอยากเขียนให้ง่ายๆหน่อยฮับ ... อ่านแล้วจะเข้าใจกันยังไงก็ลองตีความกันดูนะฮับ เพียงแต่... ใจจริงอยากบอกว่าไม่ต้องตีความมากฮับ อ่านแล้วเกิดความรู้สึกยังไง ข้าน้อยก็รู้สึกอย่างนั้นแหล่ะฮับ แต่ถ้ามีเวลาอยากจะพิจารณาเนื้ออักษร ก็ลองดูฮับ อาจจะได้อะไรที่ข้าน้อยก็มองไม่เห็นก็เป็นได้ฮับ...
ขอบคุณสำหรับทุกคอมเมนท์นะฮับ